പക്ഷികൾ

"ഹലോ... ആ പറയ് അച്ഛേ " " ചോറുണ്ടോ " "ആഹ്, അവിടെ കഴിച്ചില്ലലോ? " "ഇല്ല, പിന്നെന്താ? " പിന്നെ മറുപടി ഇല്ലാതെ കുറച്ചു നിമിഷം  " ഞാൻ അമ്മേടെ കയ്യിൽ കൊടുക്കാട്ടോ " " ആ ശരി "  ഇതാണ് ഹോസ്റ്റലിൽ നിൽക്കുന്ന ഞാനും എന്റെ അച്ഛനും തമ്മിലുള്ള സ്ഥിര സംഭാഷണം, അമ്മക് ഫോൺ കൊടുത്തു കഴിഞ്ഞാൽ പിന്നെ വെക്കാൻ തോന്നില്ല..  അമ്മ മറുപുറത് അച്ഛനോട് ചോയ്ക്കുന്നത് കേൾകാം.. 'പെട്ടെന്നു കഴിഞ്ഞല്ലോ ' ഇനി ഒരുപക്ഷെ ആദ്യ അമ്മ ഫോൺ എടുത്തു എന്നാൽ, സംസാരിച്ചു കഴിഞ്ഞു ഞാൻ പറയും  "എന്നാൽ ശരിയമ്മേ നാളെ വിളിക്കാം ഗുഡ് ന്യ്റ്റ് " "  ഞാൻ അച്ഛെടെ കയ്യിൽ കൊടുക്കാം " എന്തോ ഒരു മടുപ്പോടു കൂടിയേ ഞാൻ "മ്മ് "  എന്ന് പറയുകയുള്ളൂ  അച്ഛ അച്ഛന്റെ എന്നത്തേയും പോലെ ചോയ്ക്കും, ഫോൺ വെക്കും ...  എല്ലാരും പറയും ആണ്പിള്ളേര്ക്ക് അമ്മയോട് ഇത്തിരി ഇഷ്ടം കൂടുതലാണ് എന്ന്, അതിനിപ്പോ അച്ഛനോട് ഇഷ്ടം കുറക്കണം എന്നില്ലാലോ : ഞാൻ എന്നോട് തന്നെ നൂറു വട്ടം ചോദിച്ചിട്ടുണ്ട്  എന്റെ കാര്യത്തിൽ അച്ഛനൊരുപാട് ആധി ഉണ്ടായിരുന്നു..  പത്താം ക്ലാസ്സിലെയും പ്ലസ് 2...

അകലുവാനായി മറക്കുവാനായി  .. മറക്കുവാൻ - കഴിയാത്തവണ്ണം.... ഓർക്കുമ്പോളോരു - നീറ്റലായി  പിന്നൊരു - പുഞ്ചിരിയായി ... എന്തിനു പണിതു നാം  ഈ സാഗരം... ! പൂവിൻ തേനൂറി - പൂമ്പാറ്റ പറന്നകന്നാലും !  സുഗന്ധം പരത്തി  പുഞ്ചിരിതൂകും പുഷ്പം .. ഏറെ വൈകാതെ വാടിക്കൊഴിയില്ലെയൊ ? ഒരുപക്ഷേ കാണുവാൻ കൊതിച്ചിരിക്കാം .... ! ഒരുപക്ഷേ തേടി - എത്തിയിരിക്കാം ... ! ഒരുപക്ഷെ എത്രയോ - മുന്നേ ചിലന്തിവലയിൽ പിടഞ്ഞെരിഞ്ഞിരിക്കാം... !                   

നിനച്ചിടല്ലെ നീ ഇന്നേകനാണെന്ന്  നാല്  ഭിത്തികളിക്കിടയിലായി.. നേരം പോയിടുമിന്ന് നിൻ  - നല്ല നാളുകൾക്കായി.. നേർന്നിടാം ഒരു നല്ല നാളേക്ക്  നിൻ ചലനമിന്നേകാന്തമായി... നോക്കിടുക ദൂരെ കണ്ടിടണ്ട അരികിലായി  പോയിടാം അവരിലേക്ക് ഇരുട്ടിന്റെ മറയില്ലാതെ... നിൽക്കുക നീ ഇവിടമിൽ കൂട്ടിനില്ലാതെ  കരുതലായി കടമയായി നാളയുടെ കാവലായി.. പോയിടേണ്ട നീ മരണ വാഹകനായി  പൊലിഞ്ഞിടും ജീവനുകൾ മഹാമാരിയിൽ  നാലു കണ്ണുകൾ നേർക്കു നോട്ടമില്ലെങ്കിലും  ചുണ്ടുകൾ ചലിപ്പിക്കാനാരുമില്ല .. അകതാരിലെ പ്രയാസമറിയിക്കാൻ   മൊഴികൾക്കുമില്ല പ്രസകതിയിന്ന്.. ഇരുളിലല്ല നീ ഇന്ന് വെട്ടമായിടുന്നു  ഇനിയുള്ള ജീവിതങ്ങൾക്കായി.. നിന്നിടുക ഇന്നു നീ ഈ കൂട്ടിൽ  പതിച്ചിടുക മനസ്സിൽ അല്ലലില്ലാതെ  നീയുമൊരു കരുണയുടെ കാവാലായിടുന്നു... തുറങ്കിലല്ലാ ഏകാന്തതയുടെ കൊടുമുടിയിലുമല്ല  മഹാമാരി താണ്ഡവമാടുമീ ഭൂമിയിൽ  തകർക്കണം നീ ഇന്നീ ചങ്ങല  കരളുറപ്പോടെ...!!

നിന്നോളം കുളിർമയേകുന്ന എന്തെങ്കിലും ഞാൻ കണ്ടിട്ടുണ്ടോ  എന്ന് ചോദിച്ചാൽ സംശയമാണ്..  നിന്നോളം വിശാലമായതൊന്നുണ്ടോ എന്ന് ചോദിച്ചാൽ അതും സംശയമാണ്..  നിന്നോളം പെയ്തൊഴിഞ്ഞ കണ്ണുകൾ കണ്ടവരുണ്ടോ എന്ന് ചോദിച്ചാൽ ഏറെക്കുറെ ഇല്ലെന്ന് പറയാം..  നിന്നോളം സ്നേഹം പെയ്തിറക്കാൻ ഒരുപക്ഷേ ആർക്കും കഴിഞ്ഞു കാണില്ല..  നിന്നോളം ഇരുളും വെളിച്ചവും കണ്ടവർ വേറെ കാണില്ല..  നിന്നോളം നിന്റെ പര്യായമാകുവാൻ ആർക്കും കഴിഞ്ഞെന്നു വരില്ല..  ഇങ്ങനെയൊക്കെ ആണേലും കുറച്ചെങ്കിലും നിന്റെ പര്യായമാകുവാൻ ചിലർക്ക് കഴിയുന്നുണ്ട് കേട്ടോ...  ചിലർക്ക് മാത്രം... !                                                                                               

ഓർമ്മകൾ ഓരോന്നായ് കുഴിതോണ്ടി എടുക്കുന്നതിനിടയിൽ ജീവനോടെ കുഴിച്ച് മൂടിയ ഒരു നോവ് പുറത്തുചാടി.... അടച്ചുവെച്ച കണ്ണുനീർ പൊടിതട്ടി പുറത്തെടുത്തു, കാലം കഴിയും തോറും വീര്യം കൂടും വീഞ്ഞുപോലെ അതെന്നെ മയക്കി, അങ്ങനെ ആ മഴ ഞാൻ ഒരിക്കൽ കൂടി നനഞ്ഞു !